Herinneringen

Torgny Lindgren

‘Je zou je Herinneringen moeten schrijven, zei de uitgever.
Dat kan ik niet, zei ik. Ik heb geen herinneringen.
Wie van mijn zes uitgevers het was, kan ik me niet herinneren. Vermoedelijk waren ze het alle zes, op uiteenlopende momenten. Uitgevers zijn gebruiksartikelen. Ze hebben allemaal hetzelfde soort wensen.
Iedereen heeft herinneringen, zei de uitgever, hij of zij glimlachte naar me, denkend dat ik uit interessantigheid beweerde dat ik geen herinneringen bezat.
Ik verbeeld me niet dat ik me iets herinner, zei ik. Bijna een halve eeuw heb ik me met mijn verbeelding onderhouden. Die was bepaald veelomvattend. Het zou pijnlijk zijn die nu herinneringen te gaan noemen.’

In Herinneringen manifesteert Torgny Lindgren zich als een tegenstribbelende chroniqueur van zijn eigen leven. Deze fascinerende autobiografische vertelling van de belangrijkste romancier van Zweden kan beschouwd worden als een sleutel tot zijn oeuvre.

[Q]‘De grote thema’s in deze roman zijn verpakt in de meest wonderlijke en grappige verhalen. Hoe licht en speels kan Lindgren schrijven!’ – De Groene Amsterdammer over De bijbel van Doré

Vertaald door Lia van Strien

[isbn] 978 90 445 1879 5

[linkerflap]
[foto auteur + naamsvermelding fotograaf]© Ulla Montan

Quotes:
‘Lindgren schrijft indrukwekkende prozafragmenten over Zweedse collega’s, dodenmaskers, roem en vergetelheid.’ ‘Voor de literaire liefhebber, verfijnd en gevoelig proza met subtiele humor.’ – NBD Biblion