De nobele autist

Een moeder aan het sterfbed van haar zoon

Romana Vrede

Zittend aan het ziekenhuisbed van haar autistische zoon overdenkt een moeder het leven van haar kind. Hij ligt in coma, en het is onzeker of hij weer bij bewustzijn zal komen. Ze denkt aan zijn geboorte, zijn jongste jaren en herinnert zich het geluk van het fietsen op de tandem en de ontbijtjes in bed, maar ook de wanhoop, het onbegrip en de angst voor escalaties. Hij dwong haar te focussen, hij liet haar de wereld zien door zijn ogen, zonder zich te laten misleiden door sekse, status, huidskleur of handicap.
In gedachten stelt ze hem vragen: Hoe was je leven? Wie waren je vrienden? Heb je seks gehad? Ben je pijn gedaan? Ben je ooit bang geweest? Waarom sloeg je mij? Heb je mij ooit gemist? Wist je dat ik me voor je schaamde?