Duitsland, een wintersprookje

Heinrich Heine

Iedereen houdt van de Heine-liederen
van Schubert, Schumann, Mendelssohn
en vele anderen. De romantische
thematiek en onmiddellijke
verstaanbaarheid van Heines gedichten
hebben ze gemaakt tot de liedteksten
bij uitstek. Maar er zijn heel
wat gedichten die meer in huis hebben:
ironisch raffinement, bijtende
spot, gevoel voor het groteske en absurde,
treffende mensenkennis, radicale
maatschappijkritiek.

‘Duitsland, een wintersprookje’
combineert de humor van Heines
befaamde Reistaferelen in proza met
de lyriek van zijn liederen.Tevens is
het een politiek pamflet dat de vierendertig
staatjes waar Duitsland
destijds uit bestond een lachspiegel
voorhield. Heine werd uitgemaakt
voor nestbevuiler; pas latere generaties
hebben ingezien hoezeer hij in
dit lange gedicht de spijker op de kop
sloeg. Peter Verstegen heeft een zeer
ruime keus gemaakt uit al Heines gedichten,
korte en lange, hij heeft ze
met verve en brille vertaald en van
nuttige toelichtingen voorzien. De
uitgave is tweetalig.

Heinrich Heine (1797-1856) zag zichzelf
als permanente buitenstaander:
hij was een jood en woonde zijn halve
leven in Parijs.Tegelijk was hij in
zijn tijd de invloedrijkste dichter én
prozaïst van het Duitse taalgebied:
zijn ironisch-romantische, burleske
of satirische liederen en zijn studentikoos-
humoristische reisbeschrijvingen
kenden talloze navolgers.

Peter Verstegen is dé poëzievertaler
van Nederland: zulke diverse dichters
als Baudelaire, Dickinson, Dante,
Milton, Petrarca, Rilke, Shakespeare
en Verlaine heeft hij toegankelijk en
genietbaar gemaakt. Al in 1973 werd
hij bekroond met de Martinus Nijhoffprijs
voor vertalingen.

‘Liefde en dood kunnen niet zonder
Heinrich Heine.’ Arnon Grunberg