Pauline Slot

Pauline Slot (1960) studeerde Nederlands en promoveerde ook op dat vakgebied. In 1999 verscheen Zuiderkruis, over een reis door Australië, Nieuw-Zeeland en de Stille Zuidzee. De roman was het best verkochte debuut van dat jaar, stond op de longlist van de AKO-prijs en werd genomineerd voor de Debuutprijs en de Vrouw&Kultuurprijs. Er werden 130.000 exemplaren verkocht.

In 2000 verscheen Blauwbaard, over een echtpaar dat geconfronteerd wordt met de kracht van een oude liefde. Ook hier speelt reizen weer een belangrijke rol. Hetzelfde geldt voorde familieroman Tegenpool, uit 2001. Beide werden genomineerd door de Vlaamse Gerard Walschapprijs.

Na het Rotterdamse Leescadeau Een korte affaire (2005), publiceerde Slot in 2007 De inwendige, een roman over de ontwikkeling van een eetstoornis tegen de achtergrond van onze snel veranderende eetcultuur.

In 2010 verscheen de historische roman En het vergeten zo lang, over het leven van de eerste vrouw van Nobelprijswinnaar Pablo Neruda, de Nederlandse Maria Hagenaar – een vrouw over wie tot dan toe vooral werd gezwegen. Slot hield een blog bij over het ontstaan: http://opzoeknaarmaruca.blogspot.nl/

Met Soerabaja zag in 2012 een tweede historische roman het licht, ditmaal gebaseerd op het leven van Slots oudtante en haar gezin in Indië. Een vergeten episode, de moordpartijen onder Nederlandse vrouwen en kinderen tijdens de onafhankelijkheidsstrijd, komt hier tot leven. De roman stond op de longlist van de Opzij-literatuurprijs.

De hond als medemens uit 2014 is een autobiografisch geïnspireerd boek over de liefde tussen mens en hond, geschreven na de vroege dood van Paulines hond Molly. Het is het portret van een hond, maar evenzeer een zelfprotret en een herkenbaar en geestig tijdsbeeld.

Pauline Slot zat vier jaar in de jury van de Academica Literatuurprijs voor het beste literaire debuut, en jureerde twee keer voor de Bob den Uyl-prijs voor het beste reisboek.

www.paulineslot.nl
twitter: @PaulineSlot
Facebook: Pauline Slot