Jeroen Berkhout

Jeroen Berkhout (11 september 1962) is de middelste van drie zonen.
Als kind was hij gefascineerd door de natuur, en in het bijzonder de anatomie van mens en dier. Hij kon uren door boeken bladeren met afbeeldingen van botten en spieren, om vervolgens te proberen ze na te tekenen.
Zijn experimenten om verschillende boomsoorten met elkaar te enten hielden hem weliswaar van de straat, maar hebben, tot zijn grote jeugdige teleurstelling, nooit enig resultaat opgeleverd.
Van zijn vader kreeg hij op zijn zesde een blokfluit, maar in plaats van geduldig en in de juiste volgorde studeren uit de bijgeleverde blokfluitboekjes 1 t/m 5, probeerde hij met name de negende symfonie van Beethoven en Mozarts 40e te reproduceren. Die pogingen, uren per dag, heeft hij na twee jaar gestaakt.
Ook al lag zijn aanleg duidelijk op het gebied van talen en expressie, toch koos hij op het Amsterdams Lyceum een volledig bètapakket, hetgeen hem weliswaar werd afgeraden door een nogal botte docent wiskunde, maar waardoor hij nog meer in zijn keus volharde. Ook het eindexamenjaar aan Terra Linda High School in Californië, eind zeventiger jaren van de vorige eeuw, stond volledig in het teken van de ‘harde’ vakken.
Vanaf zijn 16e kreeg hij zangles, onder andere van mevrouw Cora Canne Meijer.
Hij zingt nog steeds graag, van Schubert tot Presley, ook al komt dat er nog maar weinig van. Zo staat ook zijn schilderskoffer annex draagbare ezel al weer jaren stof te verzamelen.
Aanvankelijk had hij de opleiding geneeskunde willen volgen, maar het werd uiteindelijk Engels en Nederlands aan de toenmalige lerarenopleiding. Tijdens zijn studie werkte hij onder andere als assistent-diëtist in het Wilhelmina Gasthuis en als freelance journalist voor Parool Sport.
Na de afronding van zijn studie werkte hij in de marketing- en communicatiebranche, waarvan de laatste 15 jaar alweer als zelfstandig gevestigd conceptmaker en copywriter.
Hij speelt naast backgammon, mahjong en go graag bridge en golf, reist bij voorkeur naar Parijs, Zuid-Frankrijk, Florence en de Verenigde Staten, houdt van koken, wijn en Lagavulin, is geïnteresseerd in hermetica en alchemie, schrijft een maandelijkse column in het magazine KUZ, en heeft regelmatig last van zijn rug van het (te) vele zitten dat hij doet.

© Foto: Piet Hermans